บทนำ
บท 1
เพียะ เพียะ เพียะ
"ฮือ ฮูหยินน้อยเจ้าคะ!!!"
"นี่คือบทเรียนที่พวกเจ้ากล้าขัดใจข้า ผู้ใดมันเหิมเกริมข้าจะไม่เก็บมันเอาไว้ ไสหัวไป!!!"
เสียงของสตรีนางหนึ่งที่เอ่ยขึ้นมาอย่างเกรี้ยวกราด พลางจ้องมองเหล่าบรรดาสาวใช้ด้วยแววตาที่ดุดัน ทำให้สาวใช้ในจวนไม่กล้าแม้กระทั่งจะหายใจแรง เพราะเกรงว่าจะถูกฝ่ามือพิฆาตของฮูหยินผู้นี้ฟาดใบหน้าเข้าให้อีกรอบ
"ไป๋เหมยเหม่ย เจ้าจะกำเริบเกินไปแล้วนะ ถือดีอย่างไรมาทำร้ายบ่าวไพร่ในจวนของข้า"
ไม่นานนักก็มีเสียงของบุรุษผู้หนึ่งเอ่ยขึ้นมา เขาก้าวเดินเข้ามาพร้อมกับจ้องมองสตรีนามว่าไป๋เหมยเหม่ยด้วยแววตาที่เกลียดชัง ไป๋เหมยเหม่ยที่ได้ยินเช่นนั้นก็เม้มริมฝีปากแน่น ก่อนจะเอ่ย
"ท่านพี่เจ้าคะ พวกนางไม่ยอมทำตามที่ข้าสั่ง อีกทั้งยังเข้าข้างแต่ฟ่านกุ้ยอิงที่เป็นเพียงฮูหยินรอง ข้าต่างหากคือนายหญิงน้อยของจวนแห่งนี้ แต่พวกนางกลับกล้ากำเริบ จะมิให้ข้าสั่งสอนได้หรือเจ้าคะ!!!"
"หุบปาก การที่เจ้าได้ตำแหน่งภรรยาเอกมา เป็นเพราะเจ้าใช้วิธีสกปรก ล่อลวงข้าให้หลงกลเจ้า จนข้าไม่อาจปฏิเสธการแต่งงานกับเจ้าได้!!! คนเช่นเจ้าข้าชังน้ำหน้ายิ่งนัก เจ้ายังไม่รู้ตัวอีกหรือ เพราะข้าเกลียดเจ้า จึงไม่เคยหลับนอนกับเจ้าเลยสักครา!!!"
ไป๋เหมยเหม่ยที่ได้ยินเช่นนั้นก็กำมือแน่น บิดาของนางเป็นถึงแม่ทัพใหญ่ มีอำนาจทางการทหาร แม้แต่ฝ่าบาทยังต้องเกรงใจ อีกทั้งบิดาของนางก็ยังเป็นกำลังสำคัญที่สนับสนุนให้ฮ่องเต้พระองค์นี้ขึ้นครองราชย์เมื่อนานมาแล้ว แต่ทว่าเขากลับต่อว่านางเช่นนี้
มันจะเกินไปแล้วนะหยางเจ๋อหยวน!!!
เมื่อคิดได้เช่นนั้น ไป๋เหมยเหม่ยจึงจ้องมองหยางเจ๋อหยวนอย่างไม่เกรงกลัว ก่อนจะเดินเข้าไปตบเหล่าสาวใช้ที่นั่งร้องไห้อยู่อย่างไม่ไว้หน้าเขา หยางเจ๋อหยวนหมดความอดทนแล้ว เขาจึงคว้าข้อมือนางเอาไว้ คนทั้งสองฉุดกระชากกันไปมา เพราะหยางเจ๋อหยวนออกแรงมากไปหน่อย ทำให้ไป๋เหมยเหม่ยเซถลาหงายหลังจนศีรษะของนางไปฟาดเข้ากับขอบโต๊ะ สลบไม่ได้สติไปในทันที
เมืองจีนปี 2023
"โอ๊ย!!!"
ไป๋มู่หลานสะดุ้งตกใจผุดลุกขึ้นมานั่งบนเตียงพลางหายใจเหนื่อยหอบ ก่อนจะยกมือขึ้นมาจับหน้าผากของตนเองคราหนึ่ง
"ให้ตายเถิด ฝันแบบนี้อีกแล้วเหรอเนี่ย"
ไป๋มู่หลานสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะเดินไปหยิบขวดน้ำขึ้นมาดื่ม แล้วครุ่นคิดถึงเรื่องราวในความฝัน ก่อนจะขมวดคิ้วมุ่น
เธอฝันเรื่องแบบนี้มาหลายเดือนติดต่อกันแล้วนะ หรือว่าเพราะดูซีรีส์มากเกินไปจนเก็บไปฝันกันนะ อีกทั้งสตรีที่ชื่อว่าไป๋เหมยเหม่ยก็มีหน้าตาเหมือนเธอราวกับฝาแฝดอีกด้วย แต่ผู้ชายอีกคนในฝันเธอไม่คุ้นหน้าเขาเลยแม้แต่น้อย
ไป๋มู่หลานส่ายหน้าไปมา พลางเหลือบมองดูเวลา พบว่าตอนนี้เป็นเวลาตีสี่แล้ว เธอรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าพร้อมกับสะพายกล้องตัวโปรดติดไปด้วยเหมือนเช่นเคย วันนี้พระเอกที่เธอรักกำลังจะไปถ่ายซีรีส์เรื่องใหม่ เธอจะต้องทำหน้าที่แฟนคลับที่ดีโดยการปีนเขาไปให้กำลังใจเขา
เมื่อคิดได้เช่นนั้นไป๋มู่หลานจึงรีบเร่งออกจากบ้านไปอย่างรวดเร็ว แต่ทว่ายังไม่ทันจะได้เดินออกจากประตูบ้านก็ได้ยินเสียงชายวัยกลางคนผู้หนึ่งเอ่ยขึ้นมาเสียก่อน
"ลูกสาว เอาเงินมาให้พ่อสักหนึ่งร้อยหยวนสิ"
ไป๋มู่หลานที่ได้ยินเช่นนั้นก็ถอนหายใจออกมาคราหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยตอบ
"ไม่มีค่ะ"
เพียะ
ฝ่ามือหนาใหญ่ฟาดลงมาบนใบหน้าของหญิงสาวอย่างเต็มแรง ไป๋มู่หลานถอนหายใจออกมาคราหนึ่ง ใบหน้าของหญิงสาวเรียบเฉยราวกับเรื่องนี้เกิดขึ้นซ้ำซากจนเจ้าตัวเคยชิน
เธอมีอายุเพียงยี่สิบห้าปี หลังจากเรียนจบมหาลัยแล้วจึงมาทำงานในบริษัทแห่งหนึ่ง เงินเดือนไม่ได้สูงมากนัก วันนี้เป็นวันหยุดพักผ่อนของเธอ เธอจึงนัดกับเพื่อนในกลุ่มเพื่อไปตามถ่ายรูปพระเอกซีรีส์ที่ชื่นชอบ อีกเหตุผลก็คือเธอไม่อยากอยู่บ้านกับพ่อที่เอาแต่ไถเงินเธอทั้งวันเช่นนี้
ไป๋มู่หลานไม่เอ่ยสิ่งใด เธอเดินหนีออกมาจากบ้านไม่สนใจคำด่าทอของผู้เป็นบิดาแม้แต่น้อย หลังจากแม่ตายจากไป เธอก็ต้องทนอยู่กับพ่อที่ติดการพนัน ถูกเขาทุบตีราวกับเธอไม่ใช่คน
ใช้เวลาร่วมชั่วโมงไป๋มู่หลานก็เดินทางมาถึงสถานที่ถ่ายทำ เธอโบกมือให้กับกลุ่มที่เธอนัดเอาไว้เพื่อตามถ่ายรูปพระเอกซีรีส์ในดวงใจ ก่อนจะเอ่ย
"นี่พวกเธอ วันนี้เขาถ่ายที่ไหนกันวันนี้"
"บนเขาโน่น"
"บนเขาอีกแล้ว"
"ไม่สู้เหรอ?"
"สู้สิ เพื่อผู้ชายตกเขาตายก็คุ้ม"
ไป๋มู่หลานเอ่ยเพียงเท่านั้นก่อนจะกระชับเป้ที่ใส่กล้องถ่ายรูปบนบ่าเอาไว้แน่น พร้อมกับเดินขึ้นไปกับกลุ่มเดียวกันที่บนเขาทันที ทุกอย่างเหมือนจะผ่านพ้นไปได้ด้วยดีเฉกเช่นทุกวัน จนกระทั่งระหว่างที่ไป๋มู่หลานกำลังจะเดินลงมาจากเขา เพราะทางมันลื่นและฝนก็ตกมาโปรยปราย ทำให้เกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น
"ว้าย!!!"
"ไป๋มู่หลานระวัง!!!"
ไป๋มู่หลานทรงตัวไม่อยู่กลิ้งตกเขาไปอย่างรวดเร็ว ศีรษะของเธอกระแทกเข้ากับต้นไม้ใหญ่อย่างรุนแรง ก่อนจะหมดสติ ไป๋มู่หลานรู้สึกได้ว่าภาพตรงหน้าช่างเลือนรางลงไปทุกขณะแล้ว
เวรละ!! ต้องมาตกเขาตายจริงๆ หรือวะตัวเรา!!!
บทล่าสุด
#46 บทที่ 46 ตอนพิเศษ
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#45 บทที่ 45 บทที่ 44 บทส่งท้าย
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#44 บทที่ 44 บทที่ 43 พบกันอีกครา
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#43 บทที่ 43 บทที่ 42 แม่นมหลัว
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#42 บทที่ 42 บทที่ 41 จุดจบฟ่านกุ้ยอิง
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#41 บทที่ 41 บทที่ 40 ถูกจับ
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#40 บทที่ 40 บทที่ 39 ความคิดของหยางเจ๋อหยวน
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#39 บทที่ 39 บทที่ 38 สหายที่หายตัวไป
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#38 บทที่ 38 บทที่ 37 สมคบคิดกบฏ
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025#37 บทที่ 37 บทที่ 36 เป็นของกันและกัน
อัปเดตล่าสุด: 11/19/2025
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย้ำรักเลขา NC-20
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













